Shit!
06. október 2008 klukkan 20:28
Shit... og aftur shit! Er Ísland að fara á hausinn? Neyðast námsmenn erlendis að hætta námi sínu vegna sí versnandi stöðu krónunar? Er djammið búið? Nei, Nei og Já.
Ísland er ekki að fara á hausinn en við erum vægast sagt í vondum málum, hvort þessi nýju neyðarlög ríksstjórnarinar munni skila okkur nokkru efast ég dálítið um en ég er hinsvegar sammála þeim sem segja að það sé markt sem við getum gert. Númer eitt þarf að lækka stýrivexti seðlabankans um 50% (og reka svo stjórn seðlabankans of fá alvöru sérfræðinga inn), einnig heyrði ég hugmyndir um að auka fiskveiði kvótann og að afnema lög um umhverfismat þannig að framkvæmdir á nýjum álverum geti byrjað strax. Ég held, því miður, að þessar þrjár aðgerðir myndu, einar og sér, fara langt með að bjarga íslensku hagkerfi.
50% lækkun stýrivaxta seðlabanka myndu létta gríðalega undir með mörgum fjölskyldum og gefa góða innspýtingu í verslun á Íslandi... fyrir utan að hún er löngu tímabær.
Aukning fiskaflans myndi skila okkur miklum tekjum þar sem verð á fiski um allan heim er hátt og íslenska krónan alveg fáránlega lág, hinsvegar dugar þetta ráð ekki lengi þar sem við megum heldur ekki ganga of nær fiskistofnunum.
Besta lausnin er hinsvegar afnám laga um umhverfismat. Þið sem þekkið mig vitið væntanlega hversu erfitt það er fyrir mig að vera fylgjandi þessari lausn, þar sem ég er mikil umhverfisverndarsinni og fyrir nokkrum dögum hefði ég verið algjörlega mótfallinn þessari lausn. En afnám þessara laga myndi hinsvegar leiða til þess að gríðarlegt magn af erlendu fjármagni kæmi til landsins og þar af leiðandi myndi styrkja efnahaginn mikið en þó aðalega styrkja rusl gjaldmiðilinn krónuna á þeim tímum þegar hún þarf svo sannarlega á því að halda. Þessi lausn myndi líka vera langtíma innspíting sem er mikil þörf fyrir ef það reynist rétt, sem sérfræðingar eru að segja, að þetta sé aðeins byrjunin á heimsfjármálakreppunni.
Við erum bara í skítnum og verðum að taka á málunum, with whatever means necessary!
Af sjálfum mér; ég er ekki ennþá búinn að borga skólagjöldin þar sem LÍN, eins og svo oft áður, tekur sér nægan tíma að afgreiða umsókn mína. Bara síðustu daga hefur þetta kostað mig ca. 140.000 ísl krónur. Það lýtur út fyrir að maður verði ansi skuldum vafinn þegar ég kem loksins heim (ef maður kemur heim).
Ísland er ekki að fara á hausinn en við erum vægast sagt í vondum málum, hvort þessi nýju neyðarlög ríksstjórnarinar munni skila okkur nokkru efast ég dálítið um en ég er hinsvegar sammála þeim sem segja að það sé markt sem við getum gert. Númer eitt þarf að lækka stýrivexti seðlabankans um 50% (og reka svo stjórn seðlabankans of fá alvöru sérfræðinga inn), einnig heyrði ég hugmyndir um að auka fiskveiði kvótann og að afnema lög um umhverfismat þannig að framkvæmdir á nýjum álverum geti byrjað strax. Ég held, því miður, að þessar þrjár aðgerðir myndu, einar og sér, fara langt með að bjarga íslensku hagkerfi.
50% lækkun stýrivaxta seðlabanka myndu létta gríðalega undir með mörgum fjölskyldum og gefa góða innspýtingu í verslun á Íslandi... fyrir utan að hún er löngu tímabær.
Aukning fiskaflans myndi skila okkur miklum tekjum þar sem verð á fiski um allan heim er hátt og íslenska krónan alveg fáránlega lág, hinsvegar dugar þetta ráð ekki lengi þar sem við megum heldur ekki ganga of nær fiskistofnunum.
Besta lausnin er hinsvegar afnám laga um umhverfismat. Þið sem þekkið mig vitið væntanlega hversu erfitt það er fyrir mig að vera fylgjandi þessari lausn, þar sem ég er mikil umhverfisverndarsinni og fyrir nokkrum dögum hefði ég verið algjörlega mótfallinn þessari lausn. En afnám þessara laga myndi hinsvegar leiða til þess að gríðarlegt magn af erlendu fjármagni kæmi til landsins og þar af leiðandi myndi styrkja efnahaginn mikið en þó aðalega styrkja rusl gjaldmiðilinn krónuna á þeim tímum þegar hún þarf svo sannarlega á því að halda. Þessi lausn myndi líka vera langtíma innspíting sem er mikil þörf fyrir ef það reynist rétt, sem sérfræðingar eru að segja, að þetta sé aðeins byrjunin á heimsfjármálakreppunni.
Við erum bara í skítnum og verðum að taka á málunum, with whatever means necessary!
Af sjálfum mér; ég er ekki ennþá búinn að borga skólagjöldin þar sem LÍN, eins og svo oft áður, tekur sér nægan tíma að afgreiða umsókn mína. Bara síðustu daga hefur þetta kostað mig ca. 140.000 ísl krónur. Það lýtur út fyrir að maður verði ansi skuldum vafinn þegar ég kem loksins heim (ef maður kemur heim).
Kári Gauti Guđlaugsson
